Hoe zullen mijn onrust, mijn twijfel, mijn verterend verlangen naar het onbekende ooit bedaren? Want ik ben van diegenen, die altijd ondergronds het murmelen menen te horen van een verborgen bron.
Hella Haasse, De verborgen bron, 1960
Altijd op zoek naar het bronbeeld, onderzoek ik als beeldend kunstenaar op een open manier, scherp kijkend, wild denkend, en spelend de wereld.
Mijn bevindingen en verwondering vinden hun weg in mijn tekeningen en beelden. Ik zie mijn werk niet als antwoorden op mijn verwondering, maar als een visualisering van de vragen die ik mezelf stel.
Tegelijkertijd voedt mijn verbeeldingskracht ook de dialoog die ik aanga met organisaties, bedrijven en maatschappelijke vraagstukken. Als kunstenaar wil ik niet aan de zijlijn staan maar midden tussen de mensen.
Dit heeft als gevolg dat ik mijn werk niet alleen in galleries laat zien maar ook juist op plekken waar de thema’s die ook een rol spelen in mijn werk vanuit een ander perspectief actief worden gevoerd.
In mijn werk gebruik ik metaforen om mijn verhaal te vertellen. Metaforen geven mij de ruimte om een omweg te nemen zodat de reis niet rechtstreeks van A naar B loopt. De tekeningen en beelden mogen voor mij nooit een illustratie zijn bij het verhaal.
|
|
|
|
|
|
|
|